Jackie – recenzja filmu

20170108193609jackie_2016_filmJackie to film opowiadający o Jacqueline Kennedy, pierwszej damie USA, żonie J.F. Kennediego zabitego w zamachu w Dallas. Film prowadzony jest w sposób nielinearny, i zawsze krąży wokół tych dni – pomiędzy zamachem a pogrzebem. Opowiem Ci w tej notatce, dlaczego warto go zobaczyć.

Przede wszystkim warto zobaczyć ten film dla roli Natalie Portman, która wciela się w Jackie Kennedy totalnie. Przyjmuje jej manierę wymowy, sposób gestykulacji, mimikę. Transofrmacja jest totalna, i pokazuje różne warstwy odgrywanej postaci – od tej publicznej, wystawionej na widok milionów, po najbardziej intymną.

Osobista żałoba

Obraz poruszający, i wiarygodny. Kamera zagląda prosto w oczy rozpłakanej Jackie, wycierajacej krew męża z twarzy. Ten osobisty wymiar tragedii jest wyjątkowo trudny do pokazania w filmie, na szczęście udało się bez fałszu.

Jackie odkrywa swój najglębszy ból tylko w nielicznych rozmowach. Tutaj pojawia się też rozmowa z księdzem (w tej roli nieodżałowany John Hurt), w której Jackie odkrywa się najbardziej.

Strach i próżność

Mało kto może pozwolić sobie na pogrążenie sie w żałobie w samotności, wyjątkowo nie może sobie na to pozwolić pierwsza dama USA. Naród patrzy, cały kraj patrzy, a ona musi mówić. Tą warstwę poznajemy w rozmowie z reporterem, która jest też główną osią narracyjną filmu.

Traumatyczne wspomnienia z zamachu mieszają się ze wspomnieniami szczęśliwego życia w Białym Domu, organizacja pogrzebu miesza się z meblowaniem gabinetów, oprowadzanie telewizji miesza się z nagłą wyprowadzką.

Jackie chce wielkiego pogrzebu dla swojego męża, jak zauważa reporter – zdaje się krzyczeć „mój mąż był wielkim człowiekiem”. Film dotyka kwesti próżności, jaka się pod tym kryje, bardzo delikatnie, ale na szczeście nie pozostawia jej bez krytyki. Pochód, konie, honory. Wielki rytuał pogrzebowy, a w pochodzie ona, majestatyczna. To jest już kreacja, spektakl, w kórym sama Jackie zdaje się czasem gubić.

Spektakl w którym odgrywa rolę Pierwszej Damy, czyli rolę żony. Rolę kobiety. Film nie poświęca wiele czasu temu problemowi – niestety.

Mit

Ważny jest wątek wizerunku Jackie, połączony z tworzeniem dynastii Kennedych, a także ogólnym wątkiem tworzenia historii Stanów Zjednoczonych. Jackie zdaje się wierzyć, że historia zamknięta jest w przedmiotach – zajmuje się wyposażeniem Białego Domu w dawno wyprzedane meble dawnych prezydentów, zbiera obrazy.

Pojawia sie refleksja nad tworzeniem dynastii, o tym, że to wymaga czasu, ale że trzeba gdzieś zacząć.

Osobiście bardzo fasycunują mnie mity, i to, jak działaja we współczesnośći. I nie byłbym do końca zadowolony, z tego, jak delikatnie zarysowany jest tutaj ten temat, gdyby nie jeden któtki emocjonalny wybuch Bobbiego Kennediego, brata zmarłego prezydenta, który wyrzuca z siebie żal, żal o to, czego nie udało się zrobić. Żal o to, że narracja o wielkim człowieku nie do końca spotyka się z jego dokonaniami.

Jednym słowem: warto

Jackie to film wartościowy, subtelny, i wyważony. Chociaż nie jest to arcydzieło do którego chciałbym wracać, to zarysowuje problemy które nie są poruszane przez mainstream, i cieszy mnie, że powstał. Polecam na wieczór, jeśli interesują was biografie i tragedie.

7/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s