Mój ulubiony wiersz Różewicza

Jak dobrze

Jak dobrze Mogę zbierać
Jagody w lesie
Myślałem
Nie ma lasu i jagód.

Jak dobrze Mogę leżeć
W cieniu drzewa
Myślałem drzewa
Już nie dają cienia.

Jak dobrze Jestem z tobą
Tak mi serce bije
Myślałem człowiek
nie ma serca.


Pamiętam, jakie zrobił na mnie wrażenie, kiedy pierwszy raz przeczytałem go, jeszcze w czasach liceum. Jest dosyć prosty, ale to mi się też w nim ogromnie podoba. Kartotekę zresztą też pokochałem, całą. Tak, Różewicz jest dla mnie ważny, zawsze czułem z nim jakąś więź, nić porozumienia, o której oczywiście nie mógł wiedzieć, i teraz już na pewno się nie dowie.

Reklamy

Jedna myśl na temat “Mój ulubiony wiersz Różewicza

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s